قلاده های طلا

وقتی نام سینمای ایران را می شنوم و یا تبلیغ یک فیلم سینمایی را می بینم یاد فیلم های بی محتوایی می افتم که دائما با موضوعات عاشقانه ، رفاه طلبی ، اشرافی‌گری و … فقط به دنبال کسب درآمد هستند. از خود می‌پرسم، آیا دغدغه سینمای مورد قبول اسلام و انقلاب این نوع فیلم هاست؟

در حرفه‌ای‌ترین مجموعه‌های فیلم‌سازی جهان ، به طور مثال سینمای هالیوود، فیلم‌های بلند و کوتاهی که ساخته می شود کاملا هدفدار و متفکرانه ساخته می‌شوند، حتی در انتخاب انگشتر، ساعت ، لباس، رنگ وسائل و نوع ماشین بازیگر و منطقه جغرافیایی و . . . در راستای اهداف کشورشان فیلم را می‌سازند.

مثلاً ارباب حلقه ها ( یاران حلقه ) فیلمی است کاملا حرفه‌ای و جذاب که ظرافت و دقت در آن مشهود است . تمام سکانس های فیلم حاوی پیامی است که آن را با استفاده از تصویر به بیننده القا می کند.

هنوز خیلی از کارگردان های داخلی متوجه نشده اند که اصلا کاربرد هنر سینما چیست ؟ اصلا هنر باید در اختیار چه چیزی باشد ؟

تمام غرب هنر را وسیله ای قرار داده اند که حرف خودشان را به جامعه القا کنند و با این وسیله جامعه و مردمان خود را اداره نمایند ، آن ها با اسطوره سازی و بزرگ نمایی ، عقاید و تفکرات خود را به کرسی می نشانند.

در حالیکه سینمای غرب با سرعت بسیار زیاد در حال پیشرفت است ، متاسفانه سینماگران و سینماگردانان ما هنوز در خواب رویاهای فیلم‌های عاشقانه به سر می‌برند و اندر خم یک کوچه‌اند .

تنها چند فیلم سینمایی داخلی توانست مرا به سالن سینما بکشاند. اخراجی‌ها ۲ و ۳ ، ملک سلیمان و قلاده های طلا .

اخراجی ها با آن همه شوخی واقعیتی را از جنگ بازگو کرد که خیلی دوست داشتنی و دیدنی بود ، واقعیتی که خیلی ها را خوشحال و  جمعی را ناراحت کرد. ناراحت از اینکه نمی‌خواستند جنگ آنگونه که هست به مردم انتقال پیدا کند و خوشحال از این که بالاخره یک تصویر واقعی از جنگ توسط یک بچه بسیجی ساخته و توسط مردم هم مورد قبول واقع شد.  مردم دوست دارند حقایق جنگ را که هیچ وقت دیده نشده است، ببینند .

برای دیدن فیلم ملک سلیمان روز شماری می‌کردم ، چرا که داستانی بسیار زیبا داشت و هم برای اولین بار در سینمای ایران جلوه‌های ویژه‌ای قوی در آن به کار رفته بود و آن را محصولی متفاوت کرده بود.

و اما قلاده های طلا ، فیلمی که لقب سیاسی ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را به خودش اختصاص داده است .

یکی از دلایلی که باعث شد برای تماشای این فیلم به سینما بروم ، این بودکه چندین ماه قبل از اکران ، سایت‌ها و شبکه‌های ماهواره‌ای  دائما این فیلم را مورد حمله قرار می‌دادند. یاد حرف حضرت امام (ره) افتادم که فرمودند: «هر وقت دشمنانتان از شما خشمگین شدند بدانید که راهتان را درست رفته‌اید و هر وقت خوشحال شدند ، بدانید که در حال اشتباه هستید.» پس تصمیم گرفتم بروم و ببینم که دشمنان از چه این همه بر آشفته‌اند.

دلیل بعدی ، نوع پرداختن فیلم به اغتشاشات و فتنه سال ۸۸ بود که با بسیاری از مشکلات به آن پرداخته شده است ، اتفاقات واقعی که با داستانی جالب نمایش داده شده بود .

 به گفته طالبی، کارگردان فیلم، برای ساخت این اثر تحقیقات فراوانی شده است. کارگردان فیلم با شخص رئیس جمهور، محمود احمدی نژاد و محسن رضایی دیدار داشتند و ساعت ها در مورد چگونگی حوادث صحبت کردند و وزارت اطلاعات بسیاری از مدارک و مستندات خود را که مرتبط با فتنه بود در اختیار او قرار داد. قطعا این حجم تحقیق در مورد ساخت یک فیلم ، آن را دیدنی می‌کند .

نوع برداشت سکانس‌ها، انتخاب بازیگران و بازی گرفتن از آنها، دیالوگ‌ها ، ماشین‌ها ، نوع پوشش‌ها و  . . . با معنی و مفهوم بود.

 به اعتقاد من فیلم سینمایی قلاده های طلا یک مستند واقعی از رویداد های اتفاق افتاده است .

این فیلم نشان داد که می توان با نپرداختن به موضوعات آبکی و آبگوشتی (موضوعات غیراخلاقی)  یک فیلم فاخر و خوب تولید کرد.

در پناه امام قائم عج باشید