خالی کردن آب قمقمه در مانورها هنگام مانور و راهپیمایی ، بچه ها برای بالا بردن توان رزمی خود و امکان هر چه بیشتر تنگ کردن عرصه کارزار بر دشمن ، به رغم عطشی که با تبخیر آب بدن و عرق کردن داشتند آب قمقمه خود را خالی می کردند . غیر از جنبه نظامی و رزمی ، بچه ها این رفتار را با الهام از (( حرکت حضرت قمر بنی هاشم در روز عاشورا و بیشتر به یاد حضرتش و بچه ها ی تشنه کام آقا ابا عبدالله و آنچه بر آنها گذشته بود ، انجام می دادند .
بی جواب گذاشتن الو و کلام بدون سلام به ندرت کسی در مکالمات تلفنی با کلمه الو شروع می کرد . رسم بر یا حسین و یا الله گفتن بود . با این وصف اگر کسی جز این می کرد ، پیام آن قدر جواب او را نمی داد تا عبارت صحیح و متعارف جبهه را بگوید ، یا خود با گفتن یا حسین و یا الله شروع می کرد . در مورد سلام هم همین وضع حاکم بود . غیر از اینکه پشت در اتاقها و محل ورود و داخل چادر می نوشتند : اول سلام ، بعدا کلام ، اگر کسی بدون سلام آغاز به صحبت می کرد ، چنانکه در خبر توصیه شده است ، جواب او را نمی دادند و یا خودشان سلام می کردند و می گفتند : بفرمایید.
شوخی رعب آور نکردن با اسیر
در عین حالی که بچه ها رعایت مسایل نظامی را می کردند و نمی گذاشتند دشمن از رفتار خوب آنها سو استفاده کند ، ابدا شو خیهایی که باعث ترس و وحشت آنها بشود نمی کردند ، مثلا بالای سر اسیر یا جلوی پای او تیر نمی زدند . غرور ناشی از فتح پیروزی را به جای سبکسری ، با تواضع و محبت و رفتار پسندیده حفظ می کردند و این موجب سر افکندگی بیشتر دشمن می شد و جسارت برخورد احیانا غلط را از آنها می گرفت 
|